dsdssd

ในโลกวันนี้ ไม่มีใครมีเวลาออกมาชมดาวอีกแล้ว ไม่มีใครมีเวลาละเลียดบทกวีอีกแล้ว น้าปอน พิบูลศักดิ์ ละครพล กวีที่เรารัก และกวีผู้เป็นแรงบันดาลใจให้ใครต่อใคร (รวมถึงพวกเรา) อ่านและเขียนบทกวี รำพึงขึ้นอย่างเศร้าสร้อยในค่ำวันฝนตก ที่เราสัญจรไปด้วยกันบนถนนรอบเมืองภูเก็ต ช่างเป็นคำรำพึงที่จริงและแสนเศร้า เพราะในทุกวันนี้ ผู้คนดูจะอ่านบทกวีกันน้อยลงเรื่อยๆ หนังสือบทกวีออกมาน้อยเล่มจนนับนิ้วมือได้ เพราะไม่มีใครอ่าน และซื้อ สนามบทกวีตามหน้านิตยสารแผ่วโหยโรยแรงลงไปตามกาลเวลา ราวกับผู้คนไม่อ่านหรือเขียนบทกวี

ในโลกที่ต็มไปด้วยการแข่งขันและความรีบร้อน สรรพสิ่งมากมายถูกสร้างขึ้นเพื่อความสะดวกสบาย ให้เราใช้เวลาในการทำสิ่งต่างๆน้อยลง หากเราพบว่า ยิ่งสรรพสิ่งสะดวกมากขึ้น ใช้เวลาน้อยลง เราเกลับไม่เคยมีเวลาเพิ่มขึ้นดังว่าเลยแม้แต่น้อย

นานเท่าไรที่เราไม่ได้ลิ้มรสหวานตรงปลายลิ้นของการดื่มเงาพระจันทร์ในน้ำ หรือ รู้สึกกำซาบซ่านในสวนอักษร นานเท่าไรแล้วที่เราไม่เคยมองดูผู้คนจากมุมอันหยุดนิ่ง พิเคราะห์ ใคร่ครวญ และคลี่คลาย ความครุ่นคำนึงของเรา และเข้าใจบางสิ่งอย่างเงียบเชียบ เราล้วนต่างเพียงสับสนวุ่นวาย เปลี่ยวเศร้า และแปลกแยกโดยไม่รู้กระทั่งจะบรรยายความแปลกแยกนั้นเยี่ยงไร

หากเราเชื่อว่า บทกวีคือชีวิต บทกวีคือความงามอันแสนพิสุทธิ์ คือการหยุดนิ่งเพื่อซึมซับสรพพรสแห่งถ้อยคำอันชโลมลงบนดวงใจระหว่างช่องไฟในฉันทลักษร์ เวลาจะเดนช้าลง ให้เราได้หยุดและคิดถึง ทั้งบทกวี และถึงชีวิตของเราเอง ในห้วงเวลานั้น เราอาจสัมผัสได้ ถึง-สิ่งที่เป็นทิพย์

แม้เราอาจจะหวังอย่างยากลำบากว่าผู้คนของเราจะสนใจใคร่รู้ในบทกวีมากขึ้น แต่เราก็จะหวัง และเชื่อว่า โลกสายใยแก้วเสมือนจริงแห่งนี้น่าจะเป็นช่องทางหนึ่งสำหรับการเผยแพร่ แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ ความดี ความงาม ความจริง ที่มีอยู่ในบทกวี บลอกนี้จึงถือกำเนิดขึ้นเพื่อเป็นช่องทาง ร่วมรู้ ร่วมเรียน ร่วมเขียน ร่วมเสพ บทกวี โดยไม่มีความจำกัดแห่งฉันทลักษณ์ หรือภาษา เราเชื่อว่า ภาษากวี มีอยู่ภาษาเดียว และสิ่งนั้นซ่อนอยู่ลึก หลังฉันทลักษณ์ หรือ ภาษา หรือกรอบจำกัดใดๆ เพราะมันคือห้วงขณะพิเศษ ที่การเรียงร้อยถ้อยอักษร จะสลักตรึงถึงวิญญาณของเรา

และด้วยเราเชื่อมั่นในหมู่เธอ หนุ่มสาวของวันพรุ่ง เราจึงชักชวนเธอทั้งหลายมาร่วมเรียน เขียน อ่านบทกวีมาด้วยกัน เธอสามารถส่งบทกวีของเธอมาร่วมให้เราเสพได้ด้วยการ แปะบทกวีลงที่ในบลอกนี้ หรือ ส่งมาที่ cafedepoet@yahoo.co.th และเราจะได้เอาบทกวีของหมู่เธอมาเผยแพร่ร่วมกัน

หวังให้เราได้เราได้-ดูดดื่มแก่นแท้แห่งชีวิต- ผ่านทางรอยลิขิตของถ้อยคำ

ร้านหนัง(สือ)2521 ภูเก็ต

ปล. หากท่านต้องการนำ บทกวีในนี้ไปส่งต่อ รบกวนเรื่องสำคัญคืออย่าลืมใส่ชื่อผู้เขียน ด้วยนะครับ เพื่อเป็นการให้เกียรติกันและกัน