CAFE-DE-POET

ฝันสิ่งใดในวันหวานเช่นวารนี้
ฝันเธอสีอ่อนใสคล้ายเปลือยเปล่า
บนกลีบตอกดอกไม้ของวัยเยาว์
นั่นเธอเขลาหรือไม่เท่าไม่ทันกาล

รู้หรือไม่สิ่งใดๆที่ในโลก
ต่างพัดโบกตามรูปร่องของรอยผ่าน
จะดัดรัดตัดต่อก่อปราการ
ล้วนขัดก้านรานกิ่งสิ่งงดงาม

มีวงปีที่ต้นไม้ไว้จารึก
มีรอยนึกมีรอยจำตอบคำถาม
ในปีแห้งแล้งร้อนก็กร่อนตาม
วงปีงามเมื่อน้ำอิ่มปริ่มอุดมณ์

มีใบอ่อนผลิไสวในรอยหัก
พายุหนักต้องรู้รักจักเพาะบ่ม
อย่าป้องปลูกลูกไม้เพียงใคร่ชม
ปลูกให้ร่มปลูกให้รู้จึงอยู่ยืน

Real women must have curve

ปัดฝุ่นๆๆ ฝุ่นหนาแล้วเฟ้ย นักเลงกลอน

ฉันทำการบ้าน
ทำมันไปเรื่อยๆ
เริ่มไม่เข้าใจ
จึงขอถามไถ่

เดินไปหาเพื่อน
พวกเขาต่างมีการบ้าน
ท่องอาขยาน
คิดการคำนวณ
ต่างคนต่างหวัง
เพื่อทางสดสวย
เพื่อความร่ำรวย
เพื่อพ่อเพื่อแม่
ต่างคนต่างคิด
ชีวิตก้าวหน้า
เพื่อการศึกษา
ใฝ่หาความรู้
ต่างคนต่างพูด
เพื่อโตไวๆ
เพื่อเป็นผู้ใหญ่
ไม่โดนรังแก

ฉันทำการบ้าน
ทำมันไปเรื่อยๆ
ยิ่งทำยิ่งไม่เข้าใจ
ว่าทำไปเพื่ออะไร

เดินไปส่งการบ้าน
ต่างคนต่างตรวจ
สิ่งที่สั่งให้พวกเราทำ
ครูท่านต่างแนะ
เพื่อความก้าวหน้า
เราต้องศึกษา
ใฝ่หาความรู้
ครูท่านต่างคิด
อุทิศยอมหมด
เพื่อเกียรติยศ
แม่พิมพ์ของชาติ

กลับมาบ้าน
พ่อมีการบ้าน
แม่มีการบ้าน
จับเจ่าเอาการ
ลืมบ้านลืมช่อง
พ่อแม่ต่างคิด
ชีวิตก้าวหน้า
บ้านหลังโอ่อ่า
รถเก๋งคันใหญ่
พ่อแม่ต่างบอก
เพื่อเงินเพื่อลูก
เพื่อคำว่า "สุข"
การบ้านเพื่อเรา


ตัวฉัน
เพื่อน
ครู
พ่อแม่
ต่างไม่สนใจกัน
เราทุกคนมีการบ้าน

ทั้งเธอ
ทั้งคุณ
หรือใคร
ต่างคนไม่สนใจ
เพราะทุกคนต้องทำการบ้าน

แม้วันหนึ่งเราจะได้รู้
ว่ามันไม่ใช่การบ้านของเรา
การบ้านของผู้อื่น
เขาหยิบยื่นให้เราทำ
เราต่างหยิบยื่นให้กันทำ

เราก็ยังทำมันต่อไป
พร่ำพูดให้เอาใจใส่
แม้จะไม่ใคร่เข้าใจ
ว่าทำเพื่ออะไร

จนบัดนี้
เรายังทำต้องการบ้าน


ยัติภังค์



เขียนเมื่อ 4 ปีก่อน นึกดูก็นานเหมือนกันที่ไม่ได้เขียนอะไรจริงๆ จังๆ ติดต่อกันนานๆ ชีวิตก็ซ้ำๆซากๆ กลายเป็นการทำตามเงื่อนไขแบบกลอนนี้

ร่วมส่งบทกวีที่ cafedepoet@yahoo.co.th

บทกวีจากแนวร่วม คุณ ยัติภังค์ ครับ


edit @ 2005/12/06 10:16:19

กำกำกำก

กำกำกำกำ

ขอให้ "รัก" ที่ส่งถึงเธอ

มันพอดี พอดี ระหว่างที่ส่ง

ดำเนินสู่ขั้นที่มั่นคง

ดำรงนานเท่านาน

รักจะนิ่งสิงสถิตย์

ไร้จริต ไร้่จะก้าน

จริงใจและเจือจาน

อ่อนหวานกำลังดี

ถ้อยคำอันล้ำซึ้ง

จะเฟ้นดึงพิถันพิถี

ส่งผ่านถ้อยวลี

เล่าสิ่งดีดีให้ผ่อนคลาย

เป็นความรักบริสุทธิ์

ผุดผาดกว่าคาดหมาย

สมดุลละมุนละไม

มากกว่าสายตายล .

เขียนโดย :http://kanchanok.exteen.com

ภาพจากhttp://www-us.flickr.com/photos/thorinside/page23/

FOOTNOTE

นี่เป็นบทกวีจากแนวร่วมบทแรกเลยครับ รีบเอามาลงให้อ่านกันโดยด่วน

ใครสนใจจะร่วมส่งบทกวี เชิญส่งมาที่ cafedepoet@yahoo.co.th

เนื่องจากคุณkanchanok ไม่ได้ใส่ชื่อมาผมเลยถือวิสาสะใส่ชื่อให้เองครับ