เพื่อให้เธอได้ยิน
ถ้อยคำของฉัน
เบาบางรางเลือนในบางคราว
ดุจร่องรอยแห่งฝูงนกนางนวลบนหาดทราย
สายสร้อย กระดิ่งน้อยชวนลุ่มหลง
สำหรับมือนุ่มละมุนดุจผลองุ่นของเธอ
และฉันเฝ้ามองถ้อยคำของฉัน ช่างแสนไกล
มากกว่าถ้อยคำของฉันคือถ้อยคำของเธอ
เลื้อยเลาะไปในความทุกข์ทนก่อนเก่าของฉันดั่งเถาไอวี่
ถ้อยคำทั้งมวลทอดไปเช่นนี้ตามแนวกำแพงอันชุ่มชื้น
เธอคือผู้ผิดในเกมอันโหดร้ายนี้
ถ้อยคำทั้งปวงหลีกลี้จากคุ้มหลบภัยอันมืดมิดของฉัน
เธอเติมทุกสิ่งให้เต็ม เธอเติมทุกอย่างให้เต็ม
ก่อนหน้าเธอ ถ้อยคำเหล่านั้นพำนักในความเปลี่ยวเหงา
ซึ่งวันนี้เธอเข้าถือครอง
และคุ้นเคยความเศร้าหมองของฉันยิ่งกว่าเธอนัก
บัดนี้ฉันอยากให้ปวงถ้อยคำ
บอกสิ่งที่ฉันปรารถนาจะบอกเธอ
เพื่อเธอจะได้ยินถ้อยคำที่ฉันปรารถนาให้เธอได้ฟัง
สายลมแห่งความปวดร้าวยังพักพาเหล่าถ้อยคำ
ในบางคราวพายุหมุนแห่งความฝัน ยังคงพัดถ้อยคำล้มลง
เธอฟังเสียงอื่นอื่นในสำเนียงอันระทมขมขื่นของฉัน
บรรดาเสียงร่ำให้จากริมฝีปากเดิม
โลหิตจากการวิงวอนครั้งเก่าก่อน
จงรักฉันเพื่อนเอย
ในเกลียวคลื่นแห่งความปวดร้าวนั้น
ทว่าถ้อยคำของฉันจะบรรจงแต่งแต้มด้วยรักจากเธอ
เธอครอบครองทุกสิ่ง ครอบครองทุกอย่าง
ฉันจะนำทุกถ้อยคำจำเรียงร้อยเป็นสายสร้อยมิมีสิ้นสุด
มอบแด่มือขาวนวลนุ่มละมุนดุจผลองุ่นของเธอ
โดย PABLO NERUDA
จากหนังสือ กวีนิพนธ์แห่งรักยี่สิบบท และบทเพลงแห่งความสิ้นหวังหนึ่งบท
แปลโดย ภาสุรี ลือสกุล
ภาพโดย MArc Chagall
ชัดทุกความรู้สึกเลยค่ะ